Świat współczesny

Miedzy dwiema wojnami dochodziło w Europie do wstrząsów politycznych. We Włoszech władzę objęła partia faszystowska. Niemcami rządziła partia nazistowska, a państwa demokratyczne starały się utrzymać pokój. Europa powojenna bardzo różniła się od Europy sprzed 1914 roku. Nie istniały już przecież cesarstwa, z drugiej strony w europie środkowej powstawały nowe państwa, w tym polska. W latach dwudziestych Europa stopniowo się odbudowywała. Zapoczątkowany w 1929 roku kryzys gospodarczy położył kres rozwojowi. Rządy, które nie zdołały przezwyciężyć kryzysu, były poddane krytyce i w niektórych państwach władzę objęli dyktatorzy. Od 1919 roku królestwo Włoch przezywało ciężki kryzys. Przemysł był zdezorganizowany, rosło bezrobocie, wybuchały strajki a robotnicy okupowali fabryki. Wielu ludziom wydawało się, że partia faszystowska, założona przez banito Mussoliniego, jest jedyną siła zdolną przywrócić porządek. Partia ta była zorganizowana w zdyscyplinowane oddziały. Ich członkami byli przede wszystkim ludzie niezadowoleni, a także wielcy przemysłowcy i posiadacze ziemscy. W 1922 roku Mussolini wezwał faszystów do marszu na Rzym i zażądał przekazania mu władzy. Król mianował go szefem rzadu.